Codetaal

Lars luistert meestal slecht, maar hoort heel goed. Dat is voor erwin en mij nog wel eens lastig, vooral als je even wilt overleggen of af wilt stemmen wat Lars wel of niet mag. Erwin en ik hebben er een kunst van gemaakt om dingen op zo’n manier te zeggen dat Lars het niet door heeft. Engels praten klinkt zo lullig, dus vervallen we in een soort van codetaal, die ‘the name is Kruk, Lars Kruk’ soms al door heeft.

Ter illustratie:
- Vind jij dat hij na het eten nog even naar het vierkante kastje mag kijken?
- Zal ik hem nog wat HAK geven? (appelmoes)
- Zou hij nog wat van die gedroogde dingen uit zo’n rood doosje lusten? (deze heeft Lars al door, want hij weet wat een rood doosje betekent: ‘dozijnen’!)
- Weet jij waar het ronde schijfje van zijn grote vriendin ligt? (de DVD van Dora)
- Gaan we morgenochtend nog naar de Does? (zwemmen)
- Zullen we vanmiddag naar het pleintje bij de Does gaan? (speeltuin)
- Ik geef hem zo nog wat V-L-A, wil jij ook?
- Vertellen we hem morgenochtend pas dat we naar het oosten gaan? (opa en oma)
- Heb je aan zijn accessories gedacht? (speen en eend, nodig om te kunnen slapen)
- Ik heb een geel krom ding in de luiertas gedaan voor later.