Een week na de plof

Je vergeet alle pijn als je je baby in je armen krijgt. NOT!!!

Wie heeft bevallingen 'dutch style' verzonnen zeg? (vast een vent, wat een eikel zeg)

Een week verder begin ik me weer Jaschenka zoals voor de zwangerschap te voelen en dat is de hoogste tijd. Van pijn lijden en ziek zijn (van 40 graden koorts ga je behoorlijk scheel kijken!) word ik niet de gezelligste persoon in Leiderdorp zeg maar. En opgesloten zitten in een bunker en vooral in mijn eigen lijf dat niet snel en behendig is zoals ik gewend bent maakt de irritatie groot. Wat ben ik toch vreselijk ongeduldig en helemaal niet gewend om anderen mijn leefritme te laten bepalen. De kraamhulp Roos was geweldig en Erwin liep ook de benen uit zijn lijf. En nog doe ik alles liever zelf dan me te laten bedienen.

Tuurlijk ben ik nog steeds een weekdier als ik zemelig naar onze nieuwe zoon kijk en als ik zie hoe schattig Lars is met Timo. 'Kus, Kus, Timo doen' Ja hoor Lars, dat mag.... :-)