Sprintjesdag

Ik zit vanmorgen lekker rustig op de bank een krantje op internet te lezen als ik ineens vage geluiden uit de keuken hoor. Een soort van ratelend gepruttel met tegelijk sis-geluiden.
Oeps.
Beetje vergeten dat ik een speentje aan het uitkoken was. Ik sprint (soort van) de keuken in, gas uit en water in het keihard sissende pannetje. Helaas was het speentje een vastgeplakt klompje sliertige kunststof geworden, dus hup de prullenbak in. Stank in de keuken, dus deuren en ramen open gezet. Begint het rookalarm boven ineens enorm te loeien. Sprintje naar boven en daar ook alle ramen en deuren open gezet. Maar dat vreselijke kreng blijft gillen. Krukje erbij en proberen op het knopje te drukken terwijl ik mijn andere vinger in mijn oor stop om geen beschadiging op te lopen. Als ik op het punt sta het monster met een bezem van het plafond af te rammen stopt ze gelukkig met gillen en zet ik de balkondeur even open waarop de buuf meteen komt vragen of alles goed is. Ja, zwangerschapsdementie is lastig, maar niks aan de hand hoor!!

Denk ik dat mijn sprintjes voor vandaag wel klaar zijn, vliegt de (grote!)parasol de tuin door en vervolgens helemaal uit de voet. Ik weer rennen om het ding veilig te stellen. Pff, vandaag geen sportschool. Tijd om koffie te zetten. Ik blijf er maar even bij staan, je weet maar nooit toch?