27 March 2007

Manager

Een herder hoedt zijn kudde schapen op een veld ver en verlaten als hij een blinkend nieuwe Volvo C70 cabrio in een stofwolk ziet naderen. De bestuurder, een man elegant gekleed in een pak van Versace, schoenen van Gucci, een bril van Ray Ban en een stropdas van Yves Saint Laurent, stopt en leunt uit het raam:
"Als ik jou precies vertel hoeveel schapen jij hebt, krijg ik er dan ééntje van je?" vraagt hij aan de herder. De herder kijkt de yup aan en zegt: "oké, waarom niet." De yup trekt onmiddellijk zijn laptop op schoot en verbindt deze via bluetooth met zijn mobieltje. Hij maakt een GPRS verbinding met internet, surft naar een website van NASA en selecteert een navigatie systeem om zijn exacte positie te bepalen. Hij stuurt vervolgens de data naar een andere satelliet van NASA, die het hele gebied scant en hem een ultra scherpe foto stuurt. De yup opent Adobe Photoshop en stuurt de foto naar een laboratorium in Hamburg dat hem na enkele seconden een E-mail stuurt op zijn Palm Pilot met de bevestiging dat de foto is bewerkt en opgeslagen. Via een ODBC connectie maakt hij verbinding met een MS-SQL database en in een sheet van Excel met honderden ingewikkelde formules laadt hij alle data via de E-mail van zijn Blackberry. Na enkele minuten genereert het programma een antwoord van 150 pagina's in kleur en de yup drukt deze af op zijn mini HP laserjet.
Hij kijkt de herder aan en zegt: "Je hebt exact 1586 schapen." Dat klopt", zegt de herder, "je mag dus een schaap uitzoeken." De yup stapt uit, zoekt een dier uit en doet hem in zijn achterbak. Dan zegt de herder: "Hé, als ik jouw beroep raad, geef je dan m'n dier terug?" De yup denkt even na en zegt "Oké, waarom niet." De herder zegt: "Je bent een manager." "Ongelooflijk", zegt de yup, "hoe weet je dat?" "Da's niet zo moeilijk", zegt de herder, "je verschijnt terwijl niemand daarom gevraagd heeft, je stelt een vraag waar niemand op zit te wachten en je wilt betaald worden voor het antwoord, terwijl ik dat antwoord al weet, en je begrijpt geen flikker van mijn werk. En geef me nu mijn hond terug!"

16 March 2007

Odyssey te koop

Na een bezoek aan de bank op donderdagochtend is Erwin de trotse eigenaar van een Honda Odyssey. Lening afgelost zodat we de prachtige bolide kunnen verkopen.
Wat doe ik een uurtje later? ....... Precies, ik knal hem achterop een andere auto. Oeps.
Nou ja, 'knal' is een beetje overdreven natuurlijk. Ik reed stapvoets in een file en dacht even van baan te wisselen terwijl de chauffeur voor mij bedacht niet door te rollen, maar lekker op de rem te gaan staan. Kusje op zijn linkerachterkant, krasjes op beide wagens, uitstappen en sorry zeggen dus. Sorry sorry sorry Sir! My mistake.... (is dat slim, meteen schuld bekennen? nee zeker)
Gelukkig was het een company-car en ging het inderdaad alleen om een paar krassen. Bellen ze me 's middags op dat we het onderling kunnen regelen. Lijkt mij een goed plan, want om nu die jarenlange no-claim van Erwin te verpesten is geen goed plan tenzij ik hem echt pissig wil hebben ;-) Dus ik vandaag als een echte huisvrouw een cheque voor 100 singdollar bij Erwin losgebedeld en de hele boel geregeld. Jemig, voor 50 euro kun je in Nederland je auto nog niet eens van binnen- en buiten gewassen krijgen. Nu alleen nog een Odyssey bumper opkalefateren voor de verkoop.

05 March 2007

Chinese bruiloft


Dat is toch even wat anders dan een achterhoekse bruiloft...

Gisteravond waren we bij de bruiloft van Erwin's collega Eunice die, 4 maanden zwanger, ging trouwen met haar Daniel.

Wij natuurlijk van tevoren geinformeerd wat de dress-code moest zijn en hoeveel geld we geacht werden in de envelop te doen en of er nog meer was waar we aan moesten denken. Ten eerste mocht de envelop niet wit of zwart zijn, bij voorkeur rood. Ik alle laatjes nagezocht en alleen een gele gevonden, nou dat moest dan maar (deze envelop geef je of aan de bruidegom, of je stopt deze meteen in de enveloppendoos bij de ingang). Ten tweede stond er op de uitnodiging dat het erg werd gewaardeerd als je beslist niet te laat zou zijn. Dus wij afgesproken met collega's om kwart over 7 in de hobby van het hotel omdat de ceremonie volgens de uitnodiging uiterlijk 8 uur zou starten en iedereen om half 8 in de zaal werd verwacht. Niet dus.... De helft van de gasten hing wat rond in en om de zaal en de andere helft kwam net voor de ceremonie binnen. Ik begreep van collega's dat dit altijd zo ging en de 'ceremonie' begon dus rond half 9 (Erwin had inmiddels dus al 4 bier achter de kiezen want dorstig door het wachten). De ceremonie duurde maar liefst tien minuten en toen werd een foto gemaakt terwijl het nep-mes in een nep-taart werd gezet. Vevolgens gingen alle lampen uit en ging de muziek keihard aan en werd met veel bombarie de eerste gang geserveerd van het 9 gangendiner. Luid applaus. Mijn collega fluisterde mij in dat dat was omdat iedereen honger heeft. Hmmm, gezellig. Overigens verlaten sommige gasten het diner halverwege met een smoes, dit is heel gebruikelijk maar wat ons betreft reuze genant!

Aan felicitaties wordt niet gedaan en er wordt ook de hele avond niet gezoend met het bruidspaar. Na gang 4 volgde een korte diapresentatie over het bruidspaar, vergelijkbaar met nederland, maar wel keurig natuurlijk. Ongeveer de helft van de gangen was best lekker terwijl de andere helft extreem vies was. Alle gerechten zijn traditioneel chinees en hebben een betekenis heb ik me laten vertellen. Hmm, ben benieuwd wat die kip, waar de kop nog aan zat, moest betekenen. De bruid kleedde zich halverwege de avond om in een andere jurk (wat mij betreft dezelfde jurk met iets een ander tintje, maar hij zal vast heeeeel anders zijn geweest) en het bruidspaar schreedt voor de tweede keer door het gangpad de zaal binnen.

Tijdens de 9 gangen gaan bruid en bruidegom alle tafels even langs om snel een kiekje te maken met de gasten en dan rennen ze weer verder. Na de 9 gangen, rond half 11 staat het bruidspaar en beide ouders (die betalen voor alles!) bij de deur en worden snel handjes geschud, bedankt, gefeliciteerd en tot ziens! (nee, er wordt niet gezoend). En dan sta je volgegeten buiten en vraag je je af wat hier nou in godsnaam leuk aan moet zijn voor het bruidspaar.