Lars is dwars
Het begon zielig...
Lars voelde zich niet zo lekker afgelopen donderdagochtend, beetje verhoging. Ontaarde moeder dacht even een paracetamolletje erin en hup naar Flodder (kinderdagverblijf). Dat werkte prima totdat Erwin hem op ging halen. Hij zat op de bank te suffen met 39.5 koorts en wegdraaiende oogjes. Hmm, zielig. Op tijd naar bed, beetje verwennen en voor het slapen weer een paracetamol. Vrijdagochtend nog steeds niet topfit, dus gezellig thuis gelaten bij Erwin. Lars was een beetje anders dan normaal, maar het ging niet slecht ('lekker rustig is ie vandaag' schoot door mijn hoofd) Kom ik thuis aan het einde van de dag, schiet Lars ineens van 38.4 koorts naar 41.2. Erwin de huisarts bellen en wij naar het Rijnland ziekenhuis. Niks te vinden, kind koelen en wederom een poppertje erin gepropt. Lars spokend in bed, heeeel zielig. Meet ik om half twaalf 's avonds 41.7 koorts met een oorthermometer. Paps en mams in de stress, dus weer met de huisartsenpost gebeld en Erwin naar de nachtapotheek om antibiotica te scoren. Na een brakke nacht (elk half uur huilen en hoge koorts) werd Lars prima wakker en de zaterdag was koortsvrij. Zaterdagnacht wij allemaal heerlijk geslapen en zondag begon ook goed. Na het middagslaapje krijgt Lars ineens een gilaanval die langer dan een half uur doorging zonder dat hijaangaf wat hij wilde en met een toonhoogte die wij nog nooit eerder gehoord hadden. Had hij soms vreselijke buikkrampen? Wij weer bellen met de huisartsenpost en op hun aanraden toch weer langs. Blijkt er niks aan de hand te zijn. Wij blij naar huis.
Vandaag (maandag) begint Lars na een uiterst gezellig begin van de ochtend ineens weer vreselijk te gillen en begint ons ineens iets te dagen...... Lars loopt wel vaker voor op leeftijdgenoten en dit lijkt verdacht op 'ik ben 2 en zeg NEE'. Ja hoor, de strenge aanpak werkt en na 20 minuten negeren begint meneer zijn ontbijt te eten. Na nog meer gegil hebben we hem op bed gelegd en daar ging hij meteen slapen, om half tien 's morgens al!!
We vermoeden dus dat we als overbezorgde ouders zondag de huisarts met een kind met een driftbui hebben lastig gevallen..... hahaha!!!
(eind goed al goed???)
Lars voelde zich niet zo lekker afgelopen donderdagochtend, beetje verhoging. Ontaarde moeder dacht even een paracetamolletje erin en hup naar Flodder (kinderdagverblijf). Dat werkte prima totdat Erwin hem op ging halen. Hij zat op de bank te suffen met 39.5 koorts en wegdraaiende oogjes. Hmm, zielig. Op tijd naar bed, beetje verwennen en voor het slapen weer een paracetamol. Vrijdagochtend nog steeds niet topfit, dus gezellig thuis gelaten bij Erwin. Lars was een beetje anders dan normaal, maar het ging niet slecht ('lekker rustig is ie vandaag' schoot door mijn hoofd) Kom ik thuis aan het einde van de dag, schiet Lars ineens van 38.4 koorts naar 41.2. Erwin de huisarts bellen en wij naar het Rijnland ziekenhuis. Niks te vinden, kind koelen en wederom een poppertje erin gepropt. Lars spokend in bed, heeeel zielig. Meet ik om half twaalf 's avonds 41.7 koorts met een oorthermometer. Paps en mams in de stress, dus weer met de huisartsenpost gebeld en Erwin naar de nachtapotheek om antibiotica te scoren. Na een brakke nacht (elk half uur huilen en hoge koorts) werd Lars prima wakker en de zaterdag was koortsvrij. Zaterdagnacht wij allemaal heerlijk geslapen en zondag begon ook goed. Na het middagslaapje krijgt Lars ineens een gilaanval die langer dan een half uur doorging zonder dat hijaangaf wat hij wilde en met een toonhoogte die wij nog nooit eerder gehoord hadden. Had hij soms vreselijke buikkrampen? Wij weer bellen met de huisartsenpost en op hun aanraden toch weer langs. Blijkt er niks aan de hand te zijn. Wij blij naar huis.
Vandaag (maandag) begint Lars na een uiterst gezellig begin van de ochtend ineens weer vreselijk te gillen en begint ons ineens iets te dagen...... Lars loopt wel vaker voor op leeftijdgenoten en dit lijkt verdacht op 'ik ben 2 en zeg NEE'. Ja hoor, de strenge aanpak werkt en na 20 minuten negeren begint meneer zijn ontbijt te eten. Na nog meer gegil hebben we hem op bed gelegd en daar ging hij meteen slapen, om half tien 's morgens al!!
We vermoeden dus dat we als overbezorgde ouders zondag de huisarts met een kind met een driftbui hebben lastig gevallen..... hahaha!!!
(eind goed al goed???)
